ANDERE Anderlecht heeft deze zomer een complete metamorfose ondergaan. Met Antoine Sibierski als sportieve baas en Vitor Bruno als trainer moet een grotendeels nieuwe structuur paars-wit opnieuw naar succes leiden.
Wie Anderlecht vergelijkt met de ploeg van een jaar geleden, herkent nauwelijks nog iets. Niet alleen op het veld, maar vooral naast de lijnen is er veel veranderd. Michael Verschueren is voorzitter, Kenneth Bornauw werd de enige CEO en Antoine Sibierski nam de sportieve leiding over. Ook de scouting kreeg met David Verwilghen een nieuwe verantwoordelijke. Daarbovenop keerde Jean Kindermans terug als hoofd van de academie.
Alleen eigenaar Marc Coucke bleef op zijn plaats.
Toch zorgt die grondige renovatie voorlopig niet voor chaos. Integendeel. Binnen de club lijkt er opnieuw meer duidelijkheid te zijn over wie welke beslissingen neemt. Bornauw kreeg de opdracht om de organisatie opnieuw op te bouwen en de lijnen korter te maken. Sibierski is vandaag de onbetwiste sportieve baas.
Sibierski kiest voor duidelijkheid
De 51-jarige Fransman, die eerder bij Manchester City speelde, kwam na twee sterke jaren bij Troyes naar Brussel. Hij kent het Belgische voetbal nog niet door en door, maar compenseert dat met een enorme werklust. Sibierski houdt zich liever op de achtergrond en wil vooral dicht bij zijn spelers en staf staan.
Bij uitwedstrijden zit hij zelfs op de bank. In het Lotto Park kiest hij voor een eenzame plek in de tribune, ter hoogte van de middenlijn. Daar wil hij zonder afleiding naar de wedstrijd kunnen kijken.
Ook op transfergebied is er een duidelijke filosofie. Met Giulian Biancone, Léo Pétrot en Lukas Ambros haalde Sibierski voorlopig drie spelers binnen die moeten passen in zijn beoogde 4-2-3-1. Niet alleen technische kwaliteiten spelen een rol. Ook loopvermogen, snelheid en fysieke kracht worden nauwgezet bekeken.
De boodschap is helder: Anderlecht wil aantrekkelijk voetballen, maar daar moet vooral hard voor worden gewerkt.
Sibierski probeert bovendien persoonlijk contact te leggen met zijn spelers. Hij wil regelmatig individueel met hen praten en trok zelfs naar het huis van Nathan De Cat om de jonge middenvelder te overtuigen in Brussel te blijven.
Vitor Bruno brengt Portugese discipline
Voor de trainerspositie zocht Sibierski bewust naar iemand met dezelfde werkethiek. Zijn keuze viel op Vitor Bruno. De 43-jarige Portugees overtuigde hem na een ontmoeting in Lissabon. Vooral diens tactische kennis, intensiteit en aandacht voor discipline gaven de doorslag.
Bruno kwam echter niet alleen. Hij bracht vier landgenoten mee: Vitor Gouveia en Nuno Piloto als assistenten, Pedro Oliveira als physical coach en Luis Ferreira als keeperstrainer. Dat was voor Bruno een voorwaarde om naar Brussel te komen.
Anderlecht wilde op zijn beurt graag enkele vertrouwde gezichten behouden. Zo bleven Jérémy Taravel, Dries Bloemen en Justin Verlinden aan boord. Uiteindelijk werd een compromis gevonden.
Tijdens zijn eerste wedstrijden en trainingen liet Bruno meteen zien dat hij geen coach is die rustig langs de zijlijn blijft staan. In Stockholm, waar Anderlecht tegen Hammarby 1-1 speelde, was zijn temperament duidelijk zichtbaar. Op Neerpede legt hij dezelfde intensiteit aan de dag.
Details zijn voor hem belangrijk. Zo moeten spelers verplicht scheenbeschermers dragen. Ook wilde hij de trainingsvelden volledig afschermen om pottenkijkers buiten te houden. Niet al zijn ideeën kregen evenwel groen licht. Zijn voorstel om doeken rond de oefenterreinen te plaatsen, werd door de club afgewezen.
Zelfs over de kleding van de staf en doelmannen dacht Bruno mee. Toen bleek dat Adidas voor iedereen zwarte K-Ways had voorzien, wilde hij voor de keepers witte exemplaren. Verwarring moest te allen tijde worden vermeden.
Engels verbindt nieuwe staf
Na enkele weken voorbereiding lijkt de samenwerking binnen de nieuwe structuur alvast goed te verlopen. Engels is de voertaal en de communicatie tussen de Portugese staf en de spelersgroep vormt voorlopig geen probleem.
Bruno werkt nog met een ruime kern en geeft jongeren de kans om zich te bewijzen. Jayden Onia Seke en Joshua Nga Kana profiteren daarvan. Tegelijk moeten spelers die vorig seizoen nog vaste waarden waren, zoals Mario Stroeykens, Tristan Degreef en Adriano Bertaccini, momenteel vechten voor hun plaats.
Bruno heeft daarover weinig twijfel laten bestaan. Wie niet bereid is om zich volledig te geven, moet volgens hem rekening houden met een andere oplossing.
Dat is misschien wel de rode draad door het nieuwe Anderlecht: discipline, intensiteit en duidelijkheid. Vijf Portugezen en één Fransman moeten paars-wit opnieuw richting succes sturen.
Of de nieuwe aanpak ook prijzen oplevert, is voorlopig afwachten. De voorbije negen trofeeloze jaren hebben immers geleerd dat eensgezindheid binnen de club nog geen garantie is voor succes.
Bron: HNB (David Van den Broeck)
