De druk op Vítor Bruno neemt toe na de tegenvallende resultaten van Anderlecht. De uitschakeling in de Beker van België tegen Beerschot en de zware 4-0-nederlaag op het veld van AA Gent hebben de twijfels aangewakkerd. Toch blijft CEO Kenneth Bornauw achter zijn trainer staan. Al maakt hij duidelijk dat er dringend verbetering nodig is.
Bornauw wil voorlopig niet spreken van een crisis. Volgens hem wordt dat woord bij Anderlecht te snel gebruikt. Dat betekent echter niet dat de clubleiding tevreden is met wat de ploeg de voorbije weken heeft laten zien. Samen met sportief directeur Antoine Sibierski heeft hij de situatie grondig geanalyseerd.
Daarbij kijkt Anderlecht niet alleen naar de resultaten, maar ook naar de prestaties en de evolutie van de ploeg. De club heeft de voorbije zeven jaar zeven trainers versleten. Bornauw wil vermijden dat Anderlecht opnieuw in dezelfde vicieuze cirkel terechtkomt.
Te weinig efficiëntie en te veel risico
Volgens Bornauw zijn er drie belangrijke oorzaken voor de terugval. Om te beginnen moet Anderlecht efficiënter worden voor doel. De ploeg wil dominant voetballen, maar krijgt regelmatig te maken met tegenstanders die zich ver terugtrekken. De Brusselaars creëren kansen, maar halen daar onvoldoende rendement uit.
Daarnaast heeft de interlandbreak volgens de CEO een negatieve invloed gehad. Verschillende spelers misten trainingsmomenten, waardoor de ploeg na hun terugkeer moeilijker haar gebruikelijke niveau haalde. Ook defensief moet het beter: Anderlecht laat momenteel te veel kansen toe in verhouding tot wat het zelf creëert.
Het derde aandachtspunt is de mentale weerbaarheid, vooral tijdens uitwedstrijden. Alle nederlagen van dit seizoen vielen voorlopig op verplaatsing. Bornauw vraagt zich dan ook af of de ploeg voldoende bestand is tegen moeilijke omstandigheden en of de trainer soms niet te veel risico neemt met zijn opstellingen.
Vooral de keuzes tegen sterke tegenstanders doen vragen rijzen. Het inzetten van jonge spelers op posities die niet noodzakelijk hun beste zijn, kan volgens hem een risico vormen.
Geen ultimatum voor Bruno
Ondanks de kritiek benadrukt Bornauw dat het vertrouwen in Bruno niet is verdwenen. Er is volgens hem geen sprake van een ultimatum of een vooraf bepaald aantal wedstrijden waarin de trainer zich moet bewijzen.
Dat betekent niet dat de clubleiding alles zomaar aanvaardt. De gesprekken tussen Bornauw, Sibierski en Bruno zijn de afgelopen weken intensiever geworden. Daarbij worden kritische vragen gesteld en wordt feedback gegeven.
De CEO vindt dat de trainer zijn verantwoordelijkheid moet nemen, maar erkent tegelijk dat Bruno doorgaans een duidelijke redenering heeft voor zijn beslissingen.
Toch moet er volgens Bornauw minder geëxperimenteerd worden. Met ongeveer 32 spelers beschikt Anderlecht over een ruime kern, maar die omvang maakt het moeilijk om stabiliteit te creëren. De club had deze zomer liever met een beperktere spelersgroep gewerkt, maar dat bleek door verschillende omstandigheden niet haalbaar.
Daarom verwacht Bornauw dat Bruno geleidelijk aan een vaste basisploeg vormt. Een groep van veertien à vijftien spelers moet de ruggengraat van het elftal vormen, aangevuld met andere spelers die voor voldoende concurrentie en diepgang zorgen.
Meer duidelijkheid in de kleedkamer
Ook het personeelsbeheer van Bruno komt ter sprake. Spelers wisselen regelmatig van positie en bepaalde voetballers krijgen plots opnieuw kansen. Volgens Bornauw kan dat de situatie onnodig ingewikkeld maken, zeker wanneer de resultaten tegenvallen.
De CEO wil niet ingaan op individuele dossiers, maar vindt wel dat de trainer een evenwicht moet zoeken tussen experimenteren en zekerheid. Wanneer de ploeg moet presteren, is het belangrijk om terug te vallen op spelers en automatismen waarop men kan vertrouwen.
Over Lukas Ambros is Bornauw alvast duidelijk. De middenvelder heeft volgens hem aangetoond dat hij over voldoende kwaliteit beschikt om wekelijks te spelen. Dat betekent niet dat hij altijd aan de aftrap moet verschijnen, maar zijn kwaliteiten staan volgens de CEO buiten kijf.
Ook de communicatie tussen trainer en spelersgroep verdient aandacht. Bornauw sprak zelf met verschillende spelers en kreeg daarbij naar eigen zeggen positieve signalen over de trainingen van Bruno. De spelers beoordelen die trainingen hoog, maar beseffen eveneens dat de huidige situatie om een gezamenlijke inspanning vraagt.
De CEO verwacht bovendien dat de aanvoerders problemen binnen de groep bespreekbaar maken. Wanneer spelers vinden dat bepaalde zaken anders moeten, moet daar ruimte voor zijn.
Kritiek mag duidelijker klinken
De samenwerking tussen Bruno en Sibierski verloopt volgens Bornauw niet zonder stevige discussies. Hij beschouwt dat echter niet noodzakelijk als een probleem. Integendeel: wanneer meningsverschillen leiden tot eerlijke gesprekken en betere beslissingen, kunnen ze volgens hem juist nuttig zijn.
“Fluwelen handschoenen” zijn daarbij niet altijd nodig. Bornauw vindt dat iedereen binnen de sportieve leiding open moet kunnen zeggen wat beter kan. Zolang de betrokkenen met elkaar blijven praten, hoeft kritiek de samenwerking niet in gevaar te brengen.
Ook de veeleisende werkwijze van Bruno is een aandachtspunt. De Portugese trainer laat zijn spelers geregeld afzonderlijk werken, een aanpak die hij uit zijn periode bij Porto heeft meegenomen. Bornauw begrijpt de culturele achtergrond daarvan, maar vraagt zich af of die methode altijd het gewenste effect heeft op de groep.
Top drie blijft de ambitie
Dat Anderlecht financieel niet kan wedijveren met clubs die spelers van twintig miljoen euro aantrekken, beseft Bornauw maar al te goed. Toch is hij ervan overtuigd dat de huidige kern voldoende kwaliteiten bevat om beter te presteren.
De CEO wijst erop dat de club de voorbije maanden verschillende veranderingen heeft doorgemaakt. Een nieuwe sportief directeur, een nieuwe trainersstaf en tal van nieuwkomers moeten hun plaats nog vinden. Volgens hem zijn de fundamenten voor een stabieler Anderlecht wel degelijk aanwezig.
De club wil verder bouwen aan een herkenbare voetbalidentiteit, met aandacht voor discipline, structuur en de ontwikkeling van jonge spelers. De huidige terugval beschouwt Bornauw als een belangrijk leermoment, zowel voor de trainer als voor de spelersgroep.
Hij hoopt dan ook dat Bruno nog lange tijd aan het roer kan blijven. Tegelijk sluit hij niet uit dat de clubleiding uiteindelijk andere conclusies trekt als blijkt dat de Portugees niet de juiste man is voor de toekomst.
Voor Bornauw blijft het doel duidelijk: Anderlecht moet opnieuw aansluiting vinden bij de top. Europees voetbal is daarbij noodzakelijk, zowel sportief als financieel. De ambitie om in de top drie te eindigen, blijft volgens de CEO overeind.
Bruno geniet dus nog altijd het vertrouwen, maar dat vertrouwen is geen vrijgeleide. De trainer moet aantonen dat hij de juiste keuzes kan maken, een duidelijke hiërarchie kan uitbouwen en zijn ploeg opnieuw resultaten kan laten boeken.
Bron: HLN (Kjell Doms)
