End of an era
Phóenix semper pérvivet

De Wilde, Filip Stats

Filip De Wilde werd geboren op 5 juli 1964 in Zele. Hij was doelman bij Eendracht Zele, SK Beveren, RSC Anderlecht, Sporting Lissabon, opnieuw RSC Anderlecht, Sturm Graz, Sporting Lokeren en Verbroedering Geel. Tevens speelde hij 33 interlands. Zijn eerste selectie was in 1989 onder Walter Meeuws, vriendschappelijk, tegen Denemarken. Zijn laatste op het EK 2000 tegen Turkije.

Als 16-jarige speler debuteerde hij bij Beveren in eerste klasse. Na het vertrek van Pfaff naar Bayern München, kreeg hij een jaar later het absolute vertrouwen van coach Urbain Braems. Alvorens hij in 1987 naar Anderlecht verhuisde, werd hij Belgisch kampioen in het seizoen 1983-84 en speelde hij de finale van de Beker van België in 1985.

Bij RSC Anderlecht moest hij knokken voor een basisplaats tegen de populaire Jacky Munaron. Trainer Leekens gaf de voorkeur aan de ervaren Munaron na een fout van de Wilde tegen Inter Milan. Ook toen Raymond Goethals de ontslagen Georges Leekens kwam vervangen, bleef De Wilde reservedoelman. Pas in het seizoen van 1988-1989 speelde hij zijn eerste competitiewedstrijd voor Anderlecht. Hij debuteerde op de 7de speeldag thuis tegen Club Luik. Munaron was geblesseerd. De Wilde pakte zijn kans en zou nagenoeg niet meer uit het elftal verdwijnen.

Onder Aad de Mos speelde hij topseizoenen. Hij blonk uit in de dubbele confrontaties met CF Barcelona en Dinamo Boekarest in de tweede ronde van Europacup II in het seizoen 1989-90. Die Europese campagne eindigde met de verloren finale tegen Sampdoria waarin hij twee keer werd gevloerd door Gianluca Vialli.

Daarna trok hij naar Sporting Lissabon waar hij in zijn tweede seizoen in de problemen met kwam met de trainer. Zo belandde hij op de bank. In april 1998 keerde hij terug naar Anderlecht en werd weer nummer 1 tot hij in 2003 geblesseerd geraakte. Anderlecht verlengde zijn contract niet en op zijn 36ste verhuisde De Wilde in de zomer van 2003 naar de ambitieuze Oostenrijkse club Sturm Graz. Vervolgens speelde hij nog voor Sporting Lokeren en Geel.

De Wilde won 7 titels en 4 bekers.